Hoofdmenu:
Het is het naoorlogse jaar 1946 als enkele Tegelse hangjongeren zich ophouden bij en rond het gebouw van buurtvereniging “de heide”. De leden van deze club hebben hun repetitieavond in dit lokaal en studeren enkele sketches in. De hangjongeren, die uit een geheel andere buurt van Tegelen komen, worden met argusogen bekeken, “vreemden worden niet toegelaten”!
Op een avond staan de hangjongeren achterin de zaal te kijken als hun vrienden van de “heide” weer op de bühne staan. Hun aanwezigheid blijft echter niet onopgemerkt bij de bestuurders. De bevriende clubleden worden op het spreekwoordelijke “matje” geroepen. Heulen met de vijand, dat pikken ze niet, “en als je het niet met ons eens bent dan ga je maar”! De maat is vol, dat was de reden voor de bevriende spelers om op te stappen om voor zichzelf te beginnen, “wij zetten door” werd een gevleugelde uitspraak van de “raddraaiers”. Deze uitspraak werd zo vaak herhaald, dat bij de oprichting van hun nieuwe toneelclub, een naam zo voor de hand lag. De “hangjongeren” en de “raddraaiers” slaan de handen ineen en op 24 oktober 1946 wordt toneelvereniging “ZET DOOR” opgericht.
Van de leden van het eerste uur is “hangjongere” Jo Wilbers nog altijd lid. Jo vormde samen met zijn kameraden; Sjaar van Rhee, Henk Noten, Jac Dambacher, Herm Hendriks en Truus Visscher, de eerste leden van ZET DOOR. De eerste bijeenkomsten vonden plaats in de kantine van Russel-Tiglieja. Van echte voorstellingen kon men toen nog niet spreken. Er werden wat eenacters voorgedragen voor buurtgenoten, wat toch zeer gezellig was.
Omdat het geluid van de machines die in de fabriek draaiden nogal hinderlijk was, week men na enkele jaren uit naar de bondszaal. Deze was gelegen op de Kerkstraat, waar nu Tummers Elektro gevestigd is. Van daaruit vond de club in de Haandert hun stekkie. Hier begon het echte toneelspel. De eerste uitvoering voor publiek “Mislukte levens”, werd dan ook vanuit deze ruimte gegeven. Men had nu wel een echte repetitieruimte, toch was het behelpen in de Haandert. Zo kon men tijdens een uitvoering bijvoorbeeld, geen gebruik maken van het toilet. Vindingrijk als men was bij “ZET DOOR”, maakte men onder de bühne een noodoplossing (emmer met water) waar iemand met hoge nood terecht kon. Men moest dan wel heel stilletjes de blaas legen, anders zou men het toneelspel storen.
Helaas kon men in de Haandert wel toneelspelen, maar een plaats om nog even wat na te kletsen en iets te bespreken had de vereniging daar niet. Een laborant, werkzaam bij de pannenfabriek bood een ruimte aan, die achter zijn woning lag. Het gebouwtje werd wat opgeknapt en in gebruik genomen. Deze plek werd zo’n 6 jaar gebruikt. Doch het heen en weer reizen van de Haandert naar de “vergaderruimte” was niet ideaal. En inderdaad…wederom werd er naar een oplossing gezocht.
Er kwam een gedeelte vrij in een bijgebouw van de Haandert. Hier kon men repeteren en vergaderen op een locatie. Dat ging jaren goed totdat het gebouw van de ene op de andere dag werd afgekeurd door de brandweer. Men kreeg precies zeven dagen om het pand te ontruimen. Het idee ontstond om het gebouw te kopen van de gemeente. Na jaren van onderhandelingen, werd Zet Door in maart 2001 voor het symbolisch bedrag van 1 gulden, eigenaar van het pand. Iets waar men terecht trots op is, gezien het feit dat er niet zo veel verenigingen zijn in Tegelen die een eigen onderkomen bezitten.
Het moge duidelijk zijn dat dit gebouw geheel opgeknapt moest worden om aan de eisen van vandaag de dag te voldoen. Er is dan ook heel wat water door de Maas gegaan om het pand te verbouwen tot wat het nu is.